16-02-08

de basiselementen van het islamitisch huwelijk

Bismillah A-Rahmaan A-Rahiem

 

Allah heeft alles in paren geschapen. Deze paren moeten op een of andere manier met elkaar in contact komen en voor het nageslacht zorgen. Het huwelijk is voor de mensheid dé manier om voor het nageslacht te zorgen. Dit heet in het Arabisch ‘nikah’. De islam spoort mensen aan om te trouwen en verbiedt buitenechtelijke relaties. Allah zegt in de Edele Koran: (An-Noer 24:32)

 

Daarbij zegt de profeet (vzmh) in een hadieth ,die terug te vinden is in Al-Bukhari en Muslim, dat het aangewezen is voor jonge koppels om in het huwelijk te treden. Hij raadde degenen die het huwelijk nog niet kunnen betalen aan om de vasten, omdat dit de seksuele verlangens intoomt.

 

Het doel van het huwelijk ligt veel dieper dan alleen seksuele voldoening te bereiken. Allah zegt in de Heilige Koran: (Ar-Roem 30:21)

 

Het huwelijkscontract is een formele verbinding tussen 2 individuen en is ook een van de belangrijkste contracten dat een persoon in zijn/haar leven ondertekent. Het is ook daarom dat de islam veel aandacht besteed aan dit onderwerp.

 

Voor ons op de basiselementen te concentreren, moeten we beseffen dat het huwelijk iets serieus is. Het is niet toegelaten om te trouwen en daarna te zeggen dat je het eigenlijk niet echt meende, of dat je maar een grapje maakte. De profeet (vzmh) zei: “Er zijn drie dingen waarover je geen grapjes mag maken: het huwelijk, scheiding en emancipatie (van slaven)” (Al-Bukhari en Muslim).

 

Het Islamitische huwelijkscontract heeft voorwaarden, vereisten, pijlers, en facultatieve elementen. Een contract moet ook islamitisch aanvaardbaar zijn.

 

De voorwaarden van bruid en bruidegom

 

De eerste voorwaarde is dat zowel de bruid als de bruidegom moeten voldoen aan bepaalde vereisten.

De bruidegom moet een reine Moslim zijn die de puberteit reeds heeft bereikt.

Hij mag op geen enkele volgens de islam permanent verboden manier aan de bruid verwant zijn. Dit houdt in: geen verwantschap van bloed, melk of echtelijke relaties zoals zijn zussen, zijn tantes van zowel moederskant als vaderskant, zijn dochters, zijn kleindochters, etc.

Daarbij mag hij ook op geen enkel volgens de islam tijdelijk verboden manier aan de bruid verwant zijn. Een voorbeeld van zulke tijdelijke reden is dat zolang een man met een bepaalde vrouw is getrouwd, al haar zussen hem tijdelijk verboden zijn. Hij kan pas met een van haar zussen trouwen nadat hij zich heeft laten scheiden van zijn vrouw of na haar overlijden. Andere vrouwen de hem tijdelijk verboden zijn, is een getrouwde vrouw, een overspelster, of prostituee die nog niet volledig berouw heeft getoond en andere door de Koran en Sunnah vermeldde vrouwen.

 

De voorwaarden waaraan een bruid moet voldoen is dat ze een reine Moslima, Christene of Jood is. Ze mag niet met een andere man getrouwd zijn, en mag niet op de hierboven vermeldde manieren verwant zijn aan de bruidegom (zie bij voorwarden voor de bruidegom).

 

De toelating van de bruid

 

Het volgende criterium van het islamitische huwelijk is dat het contract enkel wordt opgemaakt met de toelating van de bruid. Zonder haar toelating is het contract ofwel ongeldig of kan ze het contract door islamitische bevoegdheden laten opzeggen. Het minimale bewijs van haar toelating is de door de vrouw uitgesproken toelating, of haar toelating door simpelweg te zwijgen wanneer men haar vraagt of ze enig bezwaar heeft tegen de verbintenis met de bruidegom, of door de knikken als toelating wanneer men er naar vraagt, of door een andere beweging of een ander gebaar. De profeet vzmh zei: “Een ontbloemde, ongetrouwde vrouw (nl. een gescheiden vrouw of een weduwe) mag niet zonder haar toelating aan een man worden getrouwd; en een maagd mag niet zonder haar toelating aan een man worden getrouwd. Haar stilte wijst op haar goedkeuring” (Al-Bukhari en Muslim)

 

De Wali van de vrouw

 

Het volgende criterium voor een geldig huwelijkscontract is de instemming van de voogd van de vrouw, gekend onder de benaming wali. De boodschapper van Allah vzmh zei: “Een huwelijkscontract is niet geldig zonder een wali.” (Abu Dawud, At-Tirmidhi en anderen, goedgekeurd door Al-Albani). Normaalgezien is de voogd van de vrouw haar vader. Als de vader echter om een of andere reden niet aanwezig kan zijn als haar wali, dan zou haar wali na haar vader de dichtste bloedverwante moeten zijn: de grootvader, oom, broer, zoon, etc. Het is niet toegelaten om een vrouw als wali te nemen. De profeet vzmh zei: “Een vrouw mag een andere vrouw niet ten huwelijk geven, noch mag een vrouw zichzelf ten huwelijk geven” (Ibn Majah, Al-Bayhaqi en anderen; authenciteit gecontroleerd door Al-Albani).

 

Indien de vrouw geen bloedverwante (die moslim is) als wali heeft, zal de islamitische autoriteit, vertegenwoordigd door een leider of een rechter, een wali voor haar aanduiden. In een niet-islamitische gemeenschap dient de imam als wali te worden aangeduid voor een vrouw die geen wali heeft. De Profeet vzmh zei: “Een huwelijkscontract is niet geldig zonder wali” (Ahmad  en Abu Dawud; authenciteit gecontroleerd door Al-Albani).

De aanwezigheid van een wali of een man die aangewezen is als wali is een cruciaal elemant van het islamitische huwelijkscontract, indien deze niet aanwezig is is het contract ongeldig. De profeet vzmh zei: “Elke vrouw die trouwt en van wie haar wali geen toestemming heeft gegeven, haar huwelijk is ongeldig, haar huwelijk is ongeldig, haar huwelijk is ongeldig. Vanaf het moment dat hij (de echtgenoot) seksueel contact met haar heeft, behoort de mahr (huwelijksgift) tot haar recht omdat hij toegang had tot haar private delen” (Ahmad en Abu Dawud; authenciteit gecontroleerd door Al-Albani).

 

De getuigen

 

Een andere voorwaarde voor een geldig islamitisch huwelijk is de aanwezigheid van minstens 2  betrouwbare, mannelijke getuigen. De Boodschapper van Allah vzmh zei: “Een huwelijk is ongeldig zonder een wali en twee betrouwbare, mannelijke getuigen” (Ahmad, Ibn Hibban en anderen; authenciteit gecontroleerd door Al-Albani).

 

De Mahr (huwelijksgift)

 

Het volgende element van het huwelijk is een verplichte huwelijkgift van de echtgenoot aan zijn vrouw. In het Arabisch heet dit mahr of sadaq. Allah de Verheven zegt: “En geef de vrouwen een huwelijksgift als een vrij cadeau” (An-Nisaa 4:4). De mahr is een uniek recht van de vrouw en mag haar door niemand ontnomen worden – zelfs niet door haar ouders. Deze gift kan in de vorm van geld, juwelen, kleding of andere materiële dingen zijn. Het kan ook een niet-materiële gift zijn (zoals kennis).

 

De shari’ah heeft de hoeveelheid niet gespecifieerd, maar het moet in verhouding met de financiële situatie van de man zijn en acceptabel voor de sociale klasse van de vrouw. Het wordt vaak door de echtgenoot en de bruid (of wali)  samen bepaalt. Een vrouw kwam naar de Prfeet vzmh en bood zichzelf aan hem aan. Hij weigerde omdat er een man bij hem was die hem vroeg: “O Boodschapper van Allah, geef haar ten huwelijk aan mij.” De Profeet vroeg hem, “Heb je iets om aan haar te geven?” Hij zei, “Nee.” De Profeet vzmh zei: “Geef haar tenminste een ijzeren ring” Maar hij kon de kosten nog steed niet aan. De Profeet vzmh vroeg hem dan, “Heb je een deel van de Koran gememoriseerd?” Hij antwoordde, “Ik ken deze en deze soera’s” De Profeet vzmh zei hem dan, “Ik geef haar aan jou ten huwelijk als je haar deze soera’s aanleert.” Dit zou zelfs beter zijn dan alle andere materiële giften.

 

Weet dat de beste huwelijksgift het makkelijkst en lichtst is voor de echtgenoot. Dit is zelfs een teken van zegening, want de profeet vzmh zei: “Waarlijk, een teken van zegening voor een vrouw is dat haar verloving, huwelijksgift en bevalling makkelijk zijn” (Ahmad, Al-Hakim en anderen; goede ketting volgens al-Albani). ‘Umar ibn Al-Chattab mAhggz gaf ooit een lezing waarin hij zei: “Wees niet overdreven in het geven van een huwelijksgift aan de vrouw.” Het is aangewezen om de mahr meteen na het sluiten van het huwelijkscontract te geven, mar het is een vaak de gewoonte de mahr in 2 delen te geven: 1 deel voor het huwelijk en het andere erna.

 

Voorwaarden

 

Bij het sluiten van het contract kunnen de 2 partijzen voorwaarden toevoegen die bij het breken ervan het huwelijk ongeldig maakt. Dit is toegelaten zolang het niet in tegenstrijd is met de islamitische richtlijnen. De profeet vzmh zei: “Elke voorwaarde die niet volgens het Boek van Allah is (Koran), is ongeldig, ook al zijn het honderd voorwaarden”(Al-Bukhari en Muslim). Een voorbeeld van zo’n voorwaard is bijvoorbeeld dat de vrouw als voorwaarde geeft tijdens het huwelijk in haar thuisland te blijven. De voorwaarden worden normaalgezien door de vrouw bepaald, want een echtgenoot kan het huwelijk ongeldig maken door de scheiding een aantal maal uit te spreken.

 

Opstellen van het contract

 

Het is aangewezen voor degene die het huwelijk sluit de ceremonie te beginnen met een korte lezing, nl. khutbah al-hajah (Ibn Mas’ud en Jabir in At-Trbani en Al-Bukhari in At-Tarikh. De basisregels van het contract zijn de ijab en qabul. Dit betekent het wederzijdse

Akkoord en de wedezijdse aanvaarding van de 2 partijen om het huwelijk te sluiten. De ijab en qabul moeten duidelijk vermeld worden op hetzelfde moment en in aanwezigheid van de getuigen. De persoon die het huwelijk sluit mag de (toekomstige) partners helpen de ijab en qabul uit te spreken. Het is het best om alles op papier te zetten, aangezien op deze manier de rechten zowel de man als de vrouw behouden worden.

 

Inshallah bevat deze uiteenzetting geen fouten, en indien het fouten bevat vragen we Allah sub7haanoehoe wa ta3alah deze aan ons duidelijk te maken.

 

Bron: islamonline.net

23:18 Gepost door Moslima_met.de.wil.van.Allah in Huwelijk | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.