17-06-08

Echte rijkdom

 

Hieronder volgt een bekend islamitisch verhaal over échte rijkdom en échte armoede (dit is een klassieker, ik heb het dus niet zelf geschreven):

 

Echte rijkdom

Op een dag nam een vader van een hele rijke familie zijn zoon mee op reis. Hij wilde zijn zoon laten zien hoe arm sommige mensen zijn zodat hij dankbaar zou zijn voor zijn rijkdom.
Ze brachten een aantal dagen en nachten door op een boerderij van een hele arme familie.
Toen ze terugkeerden van hun reis vroeg de vader aan zijn zoon: "Hoe was de reis?"; "Het was fantastisch pappa."; "Heb je gezien hoe arm de mensen kunnen zijn?" vroeg de vader.
"JA zeker" zei de zoon. "Wat heb je van deze reis geleerd?" vroeg de vader aan zijn zoon.

De zoon antwoordde: "Ik zag dat wij maar één hond hebben maar zij hadden er vier. Wij hebben een zwembad dat zo lang is tot het midden van onze tuin en zij hebben een rivier dat helemaal geen eind heeft."; "Wij hebben speciale lantarens in onze tuin en zij hebben de sterren in de nacht."; Ons terras reikt tot het begin van onze tuin maar zij hebben de hele horizon."; "Wij hebben kleine stukjes land om op te leven en zij hebben hele velden die verder gaan dan dat wij kunnen zien."; "Wij hebben bedienden die ons bedienen, maar zij dienen anderen."; "Wij kopen ons eten, maar zij verbouwen hun eigen eten."; "Wij hebben muren rond ons eigendom die ons beschermen, zij hebben vrienden die hun beschermen."
Hierop was de vader sprakeloos. Hij wist niets meer te zeggen. Zijn zoon zei toen: "Bedankt papa dat je mij hebt laten zien hoe arm we zijn."

13:29 Gepost door Moslima_met.de.wil.van.Allah in Proza en Poëzie | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

12-05-08

 

 

Het leven, onze daden, ons denken, alles is gebaseerd op een zekere liefde. De liefde die we schenken kan enorm groot zijn, maar schenken we onze liefde wel aan het juiste doel? De meesten niet; zij schenken hun liefde aan doelen die het niet verdienen. Ze vergeten Diegene die onze liefde het meest verdient: de Schenker van alle liefde.

 

 

Hoe voelt het litteken van de pijn ?

Hoe voelt het om onderdrukt te zijn?

Hoe voelt het, die frustratie in je brein?

Hoe voelt het hebben van een bezit zo klein?

Hoe voelt het vinden van dode lichamen op een plein?

Hoe voelt het verlies van je dierbaren voor een grenslijn?

Vraag het aan de Palestijn.

15:48 Gepost door Moslima_met.de.wil.van.Allah in Proza en Poëzie | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

 

Laat die trieste traan niet vloeien                  

Laat die glanzende lach niet verdwijnen

Laat je hart in de gedachtenis van Allah…

 

 

Waar zijn we meer bezig?

Het leven heeft ons in haar greep..

 

Overbezorgd over onze taken..

 

Verdronken in de zee van de liefde..

 

Onze gebeden niet voltooid..

 

Een goede daad lijkt overbodig..

 

Onze Rab ver weg in ons achterhoofd, na al de rest..

 

Maar wie heeft ons geschapen?

Wie heeft ons in alles voorzien?

Wie vervult onze wensen?

Wie houdt het meest van ons?

 

ALLAH, Heilig en Verheven,

Hij, die we steeds vergeten…

 

 

Allah st beantwoordt gebeden op 3 manieren: Hij zegt ‘ja’ en geeft je wat je wilt,

Hij zegt ‘nee’ en geeft je beter of Hij zegt ‘wacht’ en geeft je het beste.

15:37 Gepost door Moslima_met.de.wil.van.Allah in Proza en Poëzie | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

10-05-08

Een verhaal over de Koran

Waarom lezen we de Koran, zelfs wanneer we geen woord Arabisch begrijpen? Hier is een mooie verklaring.

 

Een oude Amerikaanse moslim leefde op een boerderij in  de bergen van Oost – Kentucky met zijn jonge kleinzoon. Elke ochtend stond Grootvader vroeg op en zat de Koran te lezen in de keuken. Zijn kleinzoon wou net zoals hem zijn en probeerde hem na te doen in alles.

 

Op een dag vroeg de kleinzoon, “Grootvader! Ik probeer net zoals jij elke dag de Koran te lezen net zoals jij, maar ik begrijp er niets van en ik vergeet alles nadat ik het Boek toesla. Wat is er zo goed aan het lezen van Koran?

 

De Grootvader, die steenkool in de oven aan het leggen was, draaide zich om en zei, “Neem deze steenkoolmand naar de rivier en breng ze gevuld met water terug.”

De kleinzoon deed wat hem werd gevraagd, maar al het water lekte uit de mand voordat hij terug thuis kwam. De Grootvader lachte en zei, “Je zult de volgende keer wat sneller moeten lopen!” en stuurde hem terug naar de rivier met de mand om nog eens te proberen. Deze keer liep de jongen sneller, maar de mand was toch weer leeg voordat hij aankwam. Buiten adem vertelde hij aan zijn Grootvader dat het onmogelijk was om water in een steenkoolmand de dragen, en hij ging in de plaats daarvan een emmer halen.

 

De oude man zei, “Ik wil geen emmer water, ik wil een steenkoolmand water. Je probeert gewoon niet genoeg.

Op dat moment wist de kleinzoon dat het onmogelijk was, maar hij wou zijn grootvader laten zien dat hoe snel hij ook liep de steenkoolmand altijd zou leeglekken voordat hij terugkwam. De jongen vulde de mand opnieuw in de rivier, liep zo hard als hij kon terug, maar opnieuw was de mand leeg. Buiten adem, zei hij, “Kijk Grootvader! Het is nutteloos!”

 

“Dus je denkt dat het nutteloos is?” zei de oude man, “Kijk naar de mand.”

De jongen keek naar de mand, en voor de eerste keer besefte hij dat de mand anders was. Eerst was het een vuile, oude steenkoolmand, maar nu was ze mooi proper, vanbinnen en vanbuiten.

 

“Zoon, dat gebeurt er als je de Koran leest. Je zult misschien niets begrijpen en je niets herinneren, maar als je ze leest zul je zowel vanbinnen als vanbuiten veranderen. Dat is wat Allah doet in ons leven.”

 

12:12 Gepost door Moslima_met.de.wil.van.Allah in Proza en Poëzie | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |